Het zat er natuurlijk al jaren aan te komen. Met man en macht heb ik me ertegen verzet. Maar uiteindelijk was het 16 april jl dan toch eindelijk zover: het onvermijdelijke zou gaan plaatsvinden. Ik zou 30 worden. Ok, gezien mijn ietwat terugtrekkende haargrens wellicht wel een leeftijd die prima bij mij past, maar toch… het is even wennen. Je denkt bijv terug aan je debuut in de senioren, en dat het zo grappig was om bij een paar “ouwe lullen van 30″ in het team te zitten. Nu ben ik 1 van die ouwe lullen, en denken die mannetjes hier in DNHC 1 (= Durban North Hockey Club) natuurlijk precies hetzelfde over mij: “Wat goed van zo’n man dat ie het nog probeert, he! Maar het ziet er natuurlijk niet uit wat ie doet…” . Wennen dus, of had ik dat al gezegd? Maar gelukkig heb ik dan nog altijd mijn werk waar ik als jonge hond door het leven kan gaan. Althans, dat dacht ik. Bij aankomst op werk na mijn verjaardag bleek mijn team op werk het nodig gevonden te hebben om alle 1000 man in ons kantoor op de hoogte te stellen van mijn nieuwe leeftijd. Werkelijk overal hingen de posters met mijn gezicht, een Blue Band kuipje en mijn leeftijd erop (zie foto) en ik ben dan ook nog nooit door zoveel onbekenden gefeliciteerd met iets waar ik eigenlijk helemaal niet zo blij mee ben.
Maar zo erg was het natuurlijk allemaal niet. Sterker nog, mijn 30e verjaardag gaat de boeken in als 1 van de beste ooit. Uiteraard was het erg jammer dat ik het niet heb kunnen vieren met vrienden en familie en Nederland, maar Fleur en ik hadden een alternatief programma bedacht dat dit gemis meer dan goed maakte: Mozambique! Opgevouwen in een Kia Picanto hebben we daar 10 dagen met 30km/u (omdat er meer gat dan weg is) over de snelweg geraasd, een goede test voor onze relatie (wetende dat we in totaal 1500 km hebben afgelegd). Maar als je dan aankomt in de meest prachtige verlaten kustplaatjes, duikt met manta rays en white-tip sharks, een romantisch verjaardagsdiner hebt op een tropisch strand, en op een grasveld met 5000 locals bier staat te drinken op het Maputo jazz festival, dan weet je: Mozambique was een goede keus om het dertigers-leed te verzachten.
- De poster die me beroemd maakte binnen Unilever SA…
- Verjaardagsdiner op het strand
- Muurschilderingen in Maputo
- Mozambique Jazz Festival
- Ons huisje in Vilankulos
- Met de Dhow snorkelen in de Bazaruto archipelago
- Een van de twee is Kees…
- Jaja, de Kia Picanto!
- Zonsondergang in Tofu
- De kroeg in Maputo…
- Gezellige buurt om te winkelen (Maputo)
- Karren in de straten van Inhambane
- Jongetje met autootje (bijna net zo groot als onze Kia Picanto)
- Het strand in Tofu


















laatste commentaar